เที่ยวดอยในเชียงรายแบบไม่ทิ้งรอย ขยะ ไฟ เสียง และดอกไม้ที่ไม่ควรเก็บกลับ
28 สิงหาคม 2569
ในเมืองใหญ่ ถังขยะอยู่แทบทุกหัวมุม และมีคนกวาดถนนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทิ้งอะไรไว้ตอนค่ำ เช้ามาก็หายไปเหมือนไม่เคยมี บนดอยไม่เป็นแบบนั้น ขวดน้ำที่วางลืมไว้บนลานชมวิวจะอยู่ตรงนั้นจนกว่าจะมีใครแบกลงไป และคนคนนั้นมักเป็นเจ้าหน้าที่หรือชาวบ้าน ไม่ใช่เจ้าของขวด
ขยะ: ของที่หอบขึ้นไปต้องหอบลงมาให้ครบ
บนดอยหลายแห่งไม่มีรถเก็บขยะขึ้นไปทุกวัน ถังที่เห็นก็อาจเต็มตั้งแต่เช้าวันหยุด ถือว่าทุกชิ้นที่เราพกขึ้นไปเป็นความรับผิดชอบของเราจนถึงตีนดอย
- แกะห่อขนมและถุงพลาสติกชั้นนอกออกตั้งแต่ที่พัก เหลือแค่ที่จำเป็น
- พกขวดน้ำที่เติมได้แทนการซื้อขวดใหม่ทุกจุดแวะ
- มีถุงขยะส่วนตัวหนึ่งใบติดกระเป๋า รวมเศษอาหารและทิชชู่ด้วย
- ถ้าถังที่จุดชมวิวล้นแล้ว อย่าวางซ้อนไว้ข้างถัง ใส่ถุงตัวเองลงมาทิ้งข้างล่าง
ไฟและเสียง: สองอย่างที่ลามไปไกลกว่าที่เห็น
ปลายหน้าแล้ง ใบไม้แห้งบนดอยติดไฟง่ายมาก และเป็นช่วงเดียวกับที่ควันไฟป่าทำให้หมอกควันหนาทั้งจังหวัด ส่วนเสียง บนเขาเสียงเดินทางไกล เพลงจากลำโพงลานหนึ่งดังไปถึงหมู่บ้านอีกฝั่งหุบได้
- ก่อไฟเฉพาะจุดที่อุทยานหรือเจ้าของพื้นที่อนุญาต และดับให้สนิทด้วยน้ำก่อนเดินจาก
- ไม่ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นหรือดีดออกนอกรถ
- เก็บลำโพงไว้ในกระเป๋า ใช้หูฟังถ้าอยากฟังเพลง
- พอดึกลดเสียงคุยในลานกางเต็นท์ และไม่ส่องไฟฉายแรงๆ ขึ้นฟ้าหรือเข้าเต็นท์คนอื่น
คืนที่เงียบและมืดคือคืนที่มองเห็นทางช้างเผือกได้ด้วยตาเปล่า ส่วนคนที่ตั้งใจค้าง การจัดชั้นถุงนอนกับแผ่นรองให้พอสำหรับคืนเย็นจัดช่วยให้ไม่ต้องพึ่งกองไฟทั้งคืน
ต้นไม้ ดอกไม้ และสัตว์: ดูได้ ถ่ายได้ ไม่เอาติดมือ
กล้วยไม้ป่า ดอกไม้ข้างทาง หรือกล้าไม้เล็กๆ บนดอยดูเหมือนมีอยู่เต็มไปหมด แต่ในพื้นที่อนุรักษ์ การเก็บพืชและสัตว์ออกมาเป็นสิ่งที่ผิดกฎ และทำให้ป่าค่อยๆ บางลงทีละนิด
- ไม่เด็ดดอกไม้ ไม่ขุดกล้วยไม้หรือต้นไม้ป่ากลับบ้าน และไม่ซื้อจากคนที่เก็บมาขาย
- เดินในทางเดินที่มีอยู่ ไม่ลัดทางผ่านทุ่งหญ้าหรือแนวต้นไม้
- ไม่ให้อาหารสัตว์ป่าหรือหมาแมวตามจุดชมวิว
- ไม่ขีดเขียนชื่อลงบนต้นไม้ ก้อนหิน หรือป้าย
ทางเดินที่ชันอย่างเส้นทางขึ้นผาหม่นที่ควรเตรียมขาไว้ก่อนไป ยิ่งต้องเดินตามแนวเดิม เพราะการเหยียบลัดทำให้หน้าดินพังเร็วในหน้าฝน หลักไม่ทิ้งรอยใช้ได้ทั้งบนเขาและในทะเล คนที่ไปดำน้ำตื้นบ่อยคงคุ้นกับการว่ายชมเต่าและแนวปะการังโดยไม่เอื้อมไปแตะ บนดอยก็คือเรื่องเดียวกัน แค่เปลี่ยนจากปะการังเป็นกล้วยไม้
บนดอยไม่มีคนกวาดถนนตอนฟ้าสาง และไม่จำเป็นต้องมี ถ้าทุกคนเดินลงมาพร้อมถุงของตัวเอง